Het Begin...

2 juli 2016

Okee mijn eerst blog, wat nu? We gaan het zien. Het zal in ieder geval niet mijn meest geweldige blog ooit worden ik ga het namelijk alleen maar hebben over de reis en ben natuurlijk ook nog niet heel ervaren...

Maar goed, het is begonnen, misschien wel mijn grootste avontuur ooit Ik ben onderweg naar Australië! Maanden heb ik hiernaar toe gewerkt en nu ben ik dus echt weg! Om eerlijk te zijn voelde het nooit zo echt, ja ik zo over een aantal maanden  voor heel lang naar Australië gaan maarja dat duurde toch noch heel lang. Steeds meer dingen werden geregeld: visum, huis gehuurd, eigen huis verhuurd, school gezocht etc., nog steeds voelde het niet echt echt. Voor mij was het meer een soort droombeeld: Wow dat zou gaaf zijn wonen aan de andere kant van de wereld, nieuwe mensen ontmoeten, nieuwe dingen leren en heel veel mooie dingen zien. Nooit is het zo echt geweest als nu, ik ben aangekomen in een vreemd huis in een vreemde stad in een vreemd land in een vreemd continent en ik noem het thuis. Al voelt het nog niet zo...

uitzwaai comité

Papa met onze bagage richting het stationWe vertrokken met de bakfiets naar het station, vanaf waar we trein zouden nemen. Op het station werden we blij verrast door een persoonlijk uitzwaai comité, het is fijn om te weten dat er zo veel mensen zijn die wel even de tijd willen nemen om tot ziens te zeggen of je nog even willen zien. Ik was erop voorbereid dat er een paar mensen zouden komen maar het was een leuke verrassing dat er nog meer mensen de tijd voor hadden genomen, van sommige heb ik nu wel 3x afscheid genomen :). Op dit moment drong het om eerlijk te zijn nog steeds niet tot me door dat ik deze mensen voor zo'n lange tijd niet zou zien en dat gebeurde dan ook eigenlijk pas toen de treindeuren dicht gingen. Het is lastig, je weet dat het lang duurt voordat je ze weer ziet maar aan de andere kant weet je gelukkig ook dat het niet voor altijd is.

Het is tegenwoordig natuurlijk heel gemakkelijk om mensen op de hoogte te houden van wat je allemaal meemaakt via all verschillend media, het leek mij alleen super leuk om brief contact te houden met verschillende mensen, gewoon in the old fashioned way. Een aantal van mijn vrienden wisten dit en ik kreeg een pakket brieven mee die ik pas in de trein mocht lezen, zucht... Ik was zo nieuwsgierig dat ik vergat dat ik in de stilte coupé begon met lezen, en dat bleek dus niet te slim... De brieven maakten het allemaal namelijk nog echter en wouden mijn traanbuizen me even laten merken.

Vliegtuigvoedsel


Pizza op Schiphol

Na Zwolle konden we nog even genieten van een ijsje dat opa en oma hadden afgeleverd. Dankjulliewel ze waren heerlijk! De rest van de treinreis verliep heel voorspoedig en binnen no-time kwamen we aan op Schiphol, zelfs hier waren mensen naartoe gekomen om ons gedag te zeggen! samen hebben we pizza gegeten en vervolgens mochten we lekker wachten op het vliegtuig. Voor Juliette en Emiel was het de eerste keer vliegen, en Juliette had dus ook gezonde zenuwen. Uiteindelijk kwam ze tot de conclusie dat het opstijgen en het landen het spannends is, de rest is niet zo erg. Het was mijn eerste continentale vlucht en ik moet zeggen dat het slapen in het vliegtuig erg tegenviel, ik ben wel eens ingedommeld maar een echte nachtrust heb ik nou ook weer niet gehad. Juliette lukte dit veel beter, ze heeft zelfs haar maaltijd overgeslagen! Over die maaltijd: ik was erop voorbereid iets vreselijks voorgeschoteld te krijgen, puree met prut ofzo. Je hoort immers altijd verhalen en als vegetariër verwachte ik niet veel goeds, maar mij hoor je niet klagen! Het was niet zo lekker als de pizza op Schiphol maar ook zeker niet zo vies als dat ik had verwacht.

De reis met het vliegtuig was verder lang, vermoeiend en redelijk saai. Dat ik in het 2e Vliegtuig naast het raam mocht zitten was wel echt leuk toen heb ik nog een paar foto's kunnen maken :). Uitzicht vanuit het vliegtuigEiland in zicht!!                                                                                                                                                                                  een interessant uitzicht vlak na Abu Dhabi en een eiland ergens midden in de oceaan

Onder weg werden we door verschillende mensen gewaarschuwd over hoe koud het wel niet was in Melbourne op dit moment, maar 10 graden! Wij dacht natuurlijk dat we dat wel aankonden, maar het viel toch wel tegen...

Op Melbourne aangekomen zouden we worden opgehaald door een Taxibusje, het vliegveld van Melbourne is helaas best wel groot en er staan ook best wel veel Taxibusjes. Het koste ons dus ook ongeveer 20 minuten om daadwerkelijk het juiste taxi busje te vinden. Hieronder een foto van ons geweldige taxi busje. Het begon net licht te worden in Melbourne, het was immers half 7 's ochtends. Rond 11 uur kwamen we aan bij ons nieuwe thuis.

Het taxi busje dat ons naar ons huis bracht

Ons thuis in Melbourne

Ik heb nu alles wel verteld over de reis maar wil jullie graag nog wat vertellen over ons huis in Melbourne. Hier gaan we:

Je komt binnen door een kunstig hek wat, zodra je het opent, aan alle kante geluid maakt: het kraakt, er rinkelen bellen, het piept, het rammelt en het tikt. Vervolgens loop je over een stenen paadjes naar wat eigenlijk de achter uitgang is. Je komt binnen in een hal vol met kleedjes, het ruikt er naar motte ballen (niet mijn favorieten geur). Hoe verder je door het huis loopt hoe meer het opvalt hoeveel kleedjes er wel niet zijn, naast kleedjes kun je ook nog vele beeldjes, kunststukken en ander bijzondere snuisterijen vinden. Nou vind ik een kaal huis absoluut saai, maar deze mensen hebben echt overdreven. Het eerst wat ik dan ook gedaan heb is mijn kamer flink aanpassen. Hieronder wat sfeerimpressies:

"kunst"een beeldtapijtjesde klok                                                            Kunst, en een beeld, tientallen tapijten en tot slot de klok. Om heel eerlijk te zijn heeft de klok wel wat, het beeld is alleen echt super eng (en niet het enige beeld). Het is trouwens levensgroot!!!

mijn kamer na de aanpassingenDit is mijn kamer, nadatik het wat meer "eigen" had gemaakt: de sfeer is nu echt veel beter!

Ik wil toch graag eindigen met wat positiefs, want ook al voelt dit huis niet als thuis en is de inrichting wat bijzonder, het wel echt super mooi! We hebben een heel moderne badkamer (totaal niet zoals de rest van het huis), een prachtige uitzichten vanaf verschillend plekken in het huis, een heel mooi terras en niet te vergeten: een zwembad!! (al is het nu nog wel een beetje koud om te gaan zwemmen ;) )

Maak je reisblog advertentievrij
Ontdek de voordelen van Reislogger Plus.
reislogger.nl/upgrade

Foto’s