Een nieuw sociaal leven! Yeey!

Schooluniform, treintje, Highschool, huiswerk, nieuwe vrienden, muziekavond en meer... Kortom mijn eerste schoolweek: hij zit erop.

Goed, dit wordt dus mijn leven: De komende 5 maanden zien er grofweg zo uit: 's ochtends te vroeg opstaan en ontbijten, met het treintje naar school, van 9:45 - 15:10 in de les, naar huis met het treintje en huiswerk maken... Maar nu zal ik even iets beter vertellen wat ik de afgelopen week allemaal heb beleefd.

Maandag gingen we voor het eerst naar mijn school (ook die van Emiel maar goed). Papa had mij overgehaald met hem te fietsen, het is immers maar 6 km. Het is heen alleen wel 6 km, heuvel op... Ik dacht echt dat ik een best goede fiets conditie had maar dit viel me meer dan tegen. Zeer vermoeid kwam ik dan ook aan op Upwey Highschool. We zijn maandag nog niet echt naar de les geweest maar hebben een rondleiding gekregen en delen van ons schooluniform.... Hier rechts zie je mijn school uniform, ik kan nog variëren met een blauwe trui. Onder de rok (het geruite ding) kom ik dus niet uit. (De eerste week trouwens wel want toen mocht ik nog gewoon mijn broek dragen, aangezien ik deed alsof ik nog geen rok had.) Voor de schoenen zijn trouwens ook regels: je mag je eigen schoenen, maar ze moeten van zwart leer zijn en je moet er zwarte (hoge) sokken bij aan hebben. En ik kan je vertellen: dat kan er gewoon niet goed uitzien, helaas. Ook de schoenen heb ik deze week nog niet gedragen trouwens, die heb ik namelijk nog niet :). Juul hebben jullie al gezien in haar schooluniform, Emiel heb ik helaas niet op de foto gekregen. Emiels school uniform kan ik wel omschrijven: Hij heeft dezelfde schoen regels (al droeg ook hij deze week nog gewoon zijn gympen) en daarboven een korte broek. Verder heeft hij een blauwe polo, vergelijkbaar met mijn witte, en een blauwe trui. Het staat hem eerlijke gezegd echt best wel goed...

Maar goed, dinsdag was dus mijn eerste echte schooldag. Ik had dus nog niet mijn complete uniform en droeg dus lekker mijn zwarte broek en zwarte all stras. Ik had besloten in ieder geval de eerste week met het treintje te gaan aangezien ik 's ochtends al moe genoeg was. Op school werd ik gekoppeld aan Abbey, een meisje met wie ik samen fotografie heb. Ik heb haar daarna een beetje gestalkt aangezien ik me 

anders verdwaald en loner voelde. (sorry Abbey) Dit stalken hield trouwens alleen in dat ik bij haar kwam zitten in de pauze, maar ik voelde me zelf een beetje te veel. Ik had alleen fotografie met Abbey en tijdens Scheikunde moest ik dus naast iemand anders gaan zitten. Gelukkig was ik vroeg. Ik ging dus heel strategisch zo zitten dat er vanzelf mensen naast mij zouden komen te zitten, geniaal al zeg ik het zelf. Uiteindelijk kwam ik naast Ella te zitten, we bleken ook samen Wiskunde te hebben, de volgende dag, dus daarvoor had ik ook alvast een maatje. Engels werd helaas een probleem: ik was namelijk aan de late kant, en iedereen zat dus al. Ik stond daar dus super awkward: waar zal ik gaan zitten.... Uiteindelijk zei een groepje meisjes kom maar hier zitten, maar de stilte had al te lang geduurd. De meisjes waren trouwens best aardig, maar niet het soort mensen met wie ik graag omga. Niet dat dat uitmaakte: want ik had mijn eerste dag overleeft.

De rest van de week ging best goed, ik leerde langzaam maar zeker meer en meer mensen kennen en voelde me niet meer te veel. 's ochtends liep ik met Abbey naar school vanaf het station en in de pauzes (die hier trouwens echt super lang zijn ) speelde ik kaart met Ella en haar vrienden. Ja echt waar, ik heb mijn soort mensen gevonden en dat is geweldig. De leerstof op school is trouwens heel goed te

 doen, ik heb bijna alles al gehad en hoef daarvoor dus niet echt te werken, scheelt weer. Na school moet ik wel wat huiswerk maken maar ik houd gelukkig nog wel tijd over om ook nog wat contact te houden met de thuis basis in Nederland. (Marjolein in de foto)

Ik heb de rest van de week in de pauze's bij Ella en haar vrienden gezeten, en dat was heel gezellig. Sterker nog Ella nodigde me meteen al uit om vrijdag na school met hun mee te gaan om daarna naar de muziek avond op school te gaan. Het was echt super gezellig we hebben Fish en Chips gegeten en kaartspellen gespeeld. De muziek avond bleek een soort talentenjacht te zijn (maar dan zonder winnaar) en nu heb ik echt het gevoel dat ik "part of the group" ben. Ella en haar vrienden zijn trouwens net zo gek als ik wat ook geen kwaad kan :).  (Op de eerst foto van links naar rechts: Ik, Ella, Madi, Hanah. En op de 2e foto sta ik met Georgia)

Zaterdag zijn we naar Knox city geweest, het grote shopping centrum bij ons in de buurt. Het doel was als volgt: Schoenen voor mij en voor Emiel, een Onesie voor Juul en boodschappen voor de hele week. We zijn niet helemaal geslaagd maar wel ver gekomen. Emiel heeft leren Vans besteld, en ook de boodschappen voor de hele week zijn binnen. (oké misschien zijn we toch niet zover gekomen...) Meer hebben we eigenlijk niet omdat we een groot deel van de tijd verdwaald waren in het shopping centrum... Daarnaast moesten we ook op tijd terug zijn omdat Juul met haar nieuwe beste vriendin naar het trampoline park zou gaan. We betalen op het moment alles met cash omdat je bij alle betalingen extra geld moet bijbetalen en mama had dus aan het eind van de dag nogal veel muntjes... Ik vond het dus weer best wel grappig dat ze daar over aan het klagen was, ze is helemaal verwerd geraakt maar haar pinpas :) Emiel mocht uiteindelijk mee naar het Trampoline huis en ze kwamen super enthousiast terug, de volgende keer MOET ik mee :)

Zaterdag middag heb ik samen met mama en papa op onze geweldige veranda geluncht in de winterzon, die trouwens best wel warm was en ons hoor je dus ook niet klagen. Het enige nadeel was de Australian magpie die het nogal op ons eten had voorzien. Al was het wel een heel mooi beest een gaaf om van dichtbij te zien, Hij was gewoon super groot en dus ook angstaanjagend...

's Avonds heb ik samen met mama, papa en Emiel (Juul wou niet mee) nog een heuvel in de buurt beklommen, deel van de Dandenong ranges. We kwamen onderweg nog een huilend hond tegen die eigenlijk niet woud dat wij passeerde. (het was best een lief beest)  Emiel moest onderweg nog even een steenmannetje bijwerken en tot slot werden we getipt om naar een bepaalde rots te klimmen om vanaf daar de zonsondergang te bekijken. Het was werkelijk waar fenomenaal. We zagen dus een zonsondergang over Melbourne en je had ook nog een prachtig uitzicht op de skyline. Een goed einde van een eerste week. (klopt zondag zat er nog niet in, maar dat word een los verslag omdat we weer op pad gingen :) wacht maar af...)

Hierbij nog wat foto's!

See ya later mates!