Telleurstellende waterfallen en meer...

Watervallen, frisbee, vrienden, school, volleybal ga maar door. De afgelopen dagen ben ik steeds meer in mijn ritme terecht gekomen maar ook gebeurt er elke dag weer wat nieuws, dat maakt het nu eenmaal interessant.

Ik heb ik mijn eerste week dus meegedaan aan een frisbee camp samen met Juliette, en zoals gezegd was dat ondanks het lage niveau absoluut de moeite waard. Ik heb daar namelijk connecties gemaakt, om precies te zijn Mish Phillips.  Zoals eerder genoemd is ze een van de beste speelsters in Australië en daaruit volgt dat ze ook best wel een beetje connecties heeft plus dat ze ook nog eens in het op boosten van de jeugd is en dus U18 girls trainingen probeert te organiseren. Woensdag (1e sinds healesville) vroeg ze dan ook of ik wou komen trainen, met wat u18 meiden. Dat kon ik natuurlijk niet weigeren, maar de opkomst viel wel wat tegen en de reis was ook niet niets... Het koste me ongeveer 1 uur om er te komen (deels tram en deels auto) en de training duurde ongeveer 1,5 uur. Mama kwam me ophalen dus de terugweg koste me maar 30 minuten. Over de opkomst: Mish was er natuurlijk, want die gaf de training, verder was Mabel er, en ik. We waren dus met 3 en daarvoor had ik dus  een uur gereisd oké... Eigenlijk was de training uiteindelijk toch heel leuk en leerzaam. Het waaide niet normaal hard, wat het hier wel vaker doet, en we gingen lange worpen oefenen. En het was echt oefenen want ik gooide redelijk bagger maar goed. We eindigden met een layout training en we werden nog even gefotobombt door een aantal voetbalmeiden :)  

 Zaterdag hadden mama en papa bedacht dat het leuk was om met z'n alle een wandeling te maken, en zo gezegd zo gedaan. De natuur is hier over het algemeen betoverend en een wandeling maken is over het algemeen dus ook geen staf, daarnaast zouden we ook nog een waterval bekijken dus dat klokt best wel prima. Niemand had mij alleen verteld dat het de afgelopen dagen had geregd en dat alles dus modderig was en koud, heel heel koud. Het bos waar we doorheen liepen bestond voor een groot deel uit ferntrees, varenbomen. Varens hebben we ook wel in Nederland en varenbomen zijn een soort varens maar dan met een mega stam die een beetje op die van een palm boom lijkt. Verder zijn er ook nog gumtrees, dit zijn de bomen waar de KOALA'S!! in leven. Deze bomen  verliezen grote slierten bast en dat heeft Emiel dan ook veranderd in een brandweerman, foto links. Ongeveer halverwege moesten we een heel schattig bruggetje over waaronder door een klein stroompje stroompje liep. Papa besloot, onder groot protest van Juliette, naar beneden te klimmen om daar te gaan kijken. Ik besloot later ook naar beneden te klimmen en zelfs Juliette is uiteindelijk overgehaald! Wel moest er een touw naar beneden gegooid worden zodat ze er zeker van was dat ze ook weer omhoog zou komen, als een echte ontdekkingsreiziger klom ze dan ook naar boven. Toen we besloten verder te lopen naar de watervallen kwamen we er alleen achter dat dat mini stroompje waar we naar beneden waren geklommen de waterval was... Maargoed mijn tenen waren bevroren dus ik vond het niet heel erg om door te lopen richting de auto en weer lekker warme voeten te hebben. Papa had alleen het geniale idee om nog even door te 

lopen en via een andere route terug te gaan, dus dat werd het. Nou hoorde we al de hele tijd een of ander vogel heel veel lawaai maken en we vroegen ons dus al af wat het was. Het omlopen bleek uiteindelijk de moeite waard we kwamen namelijk een paradijsvogel tegen. Ik geloof dat Juul hem het eerst zag, hij zat best wel dicht bij het pad zijn maaltje bij elkaar te schrapen op z'n dooie gemak. Het grappige was eigenlijk dat we deze vogel in de dierentuin ook hadden willen zien maar hem toen niet konden vinden. En nu zagen we hem dus gewoon in het wild, beter kan natuurlijk niet :). Ik moet wel zeggen dat we waarschijnlijk net iets te lang naar de vogel hebben zitten kijken want mijn tenen waren echt helemaal koud en gevoelloos toen we eindelijk weer bij de auto aankwamen. We moesten tussendoor trouwens ook nog even op de hangmat/hut zitten die gebouwd was van de bast van die gumtrees. Zoals te zien op de foto kon Juliette er prima op zitten, bij mij kraakte het een beetje. Toen Emiel erop ging zitten brak het bouwwerk (sorry mensen!) 

Zondag kwamen Jan-Willem (een neef van Papa die in Sydney woont) en Paul (een neef van Jan-Willem en dus een verre achterneef ofzo van mij) bij ons logeren. Ze kwamen zondag avond aan en zouden tot dinsdag blijven. Ik moet heel eerlijk zeggen dat ik ze niet zoveel heb gezien aangezien ik het grootste deel van de maandag weg was en dinsdag al naar school was toen ze wakker werden en toen ik dinsdag thuiskwam waren ze al weg. Emiel is dinsdag niet naar school gegaan om samen "de stad" (Melbourne centrum) in te gaan.

Maandag ben ik heeeel vroeg opgestaan, ik mocht namelijk meetrainen met het year 11 meisjes schoolvolleybal team. Madi zit ik ook in dit team en zei dat ik gewoon een keer moest komen meetrainen. Ik heb echt in geen 2 jaar een echte volleybal training gehad dus ik was nou niet bepaald super geweldig. Maar ze trainen dus van 7-8:30 wat betekend dat ik echt om 6 uur moest opstaan... Toen is 's middag thuiskwam mocht ik ook meteen door naar frisbee, ik heb  besloten om in ieder geval elke maandag league te spelen. League is gewoon een soort competitie, het is mixed en ik kan samen met mama in een team spelen wat betekend dat ik in ieder geval op de terugweg met de auto naar huis kan en dat scheelt weer wat reistijd (en is heel gezellig!). Afgelopen maandag was ik gevraagd om ook nog met een ander team mee te spelen en ik heb dus 2 wedstrijden gespeeld. Ik had eigenlijk verwacht dat mijn conditie het zou begeven want ik speelde met 2 echt heel goede teams mee en we hadden bijna geen wissels, maar dat viel gelukkig mee. Het regende alleen de hele tijd en het waaide ook nog eens heel hard, na de 1e wedstrijd was ik dus helemaal doorweekt en koud en toen moest ik nog een wedstrijd wachten om mijn 2e wedstrijd te spelen, dat was wat minder relaxed. Op de kaart kun je trouwens zien hoe ver Albert park wel niet is....

 Op school gaat het nog steeds prima en ik ga onderhand elke dag in compleet! uniform naar school. De stof is nog steeds heel makkelijk en ik hoef dus ook nog heel weinig te doen, alleen Engels is was lastig. We moeten een comparasive essay schrijven en ik heb eerlijk gezegd geen idee wat ik aan het doen ben, maar goed. Ik ga nog steeds elke dag met de metro/trein naar 

school en train nu 2x in de week met het volleybal team mee, maandag en woensdag. In de pauze's spelen we altijd kaartspellen en dat moet ook wel want de pauze's zijn echt heel erg lang...   Ik ga het meest om met Ella en Madi, ze staan hiernaast op de foto. (Ella is de bovenste en Madi de onderste) 

We hebben sinds 2 weken trouwens rantsoen, zoals papa het noemt. Het houd in dat we maar 1x per week boodschappen doen, in plaats van eens in de drie dagen. Papa kent de winkel nog niet goed en raakte helemaal geërgerd elke keer als hij boodschappen had gedaan en daarnaast hoopt mama zo het aantal koekjes dat gegeten word te beperken. Dit houd ook in dat we op zaterdag al moeten bedenken wat we die vrijdag moeten gaan eten, en bij gebrek aan inspiratie werd dat Fish en Chips!! Ik ben nooit echt heel erg fan van patat geweest maar de aardappelschijven die je hier erbij kan kopen 

zijn echt geweldig! Daarnaast verpakken ze het gewoon in papier wat iets heeft. Nou moet ik wel eerlijk toegeven dat de vis de vorige keer beter was en omdat mama Juliette moest ophalen moesten we ook nog eens gehaast eten wat het nou niet bepaald beter maakte, maar goed. 

Mijn volleybal team speelt dit weekend VIC cup, een scholen toernooi voor heel Victoria, en samen met Ella ben ik zaterdag bij Madi gaan kijken. Helaas speelt het team dit hele toernooi (als ik Madi mag geloven) best wel slecht en gister hebben ze alle sets verloren. Volgens mij komt dat vooral omdat ze elkaar niet echt 

vertrouwen en verder worden er ook gewoon heel veel kleine foutjes gemaakt, dat is jammer. Het was wel gezellig om gewoon even te kijken trouwens. 

Ik denk dat ik vanaf nu elke week probeer een update te geven en als we echt iets interessants gaan doen zal ik een tussendoor blog maken,

See ya mates!