Twee weekjes dieren en frisbee (Oh en nog een verjaardag) (en een geheim)

Ik beloof dat ik een hele goed reden heb om zo laat nog over 2/3 weken geleden te schrijven, maar helaas is deze reden TOP SECRET en kan ik jullie dit dus pas later vertellen. Deze weken waren druk met veel frisbee en dieren maar er was dus nog iets dat zoveel tijd in beslag nam dat ik NU pas weer kan schrijven en updaten. Sorry jongens ik zorg dat ik asap weer bij loop.

Omdat ik niet meer precies weet wat ik wanneer gedaan heb kan het zijn dat er een paar dingen ontbreken of niet in de goede volgorde staan, pech. Ik heb gewoon een paar dingen uitgezocht die me de moeite waard leken om te vertellen. (mijn blog begint steeds meer op die van mama te lijken, daar moet ik wat aan doen)

Zondag (een lang, lang geleden zondag, de laatste van de eerste week) gingen we naar Melbourne zoo. Daar zij we ook geweest in onze eerste week (toen mama in Ballarat zat) met papa en nu gingen we daarheen met Mama. ( dat maakt natuurlijk alles anders). Papa was nu weg, met de auto, dus we gingen met de trein. Het duurde wel iets van anderhalf uur maar de verbinding was goed (trein verbinding, wifi was er niet) en het station waar we uitkwamen bleek ook nog eens echt naast de Zoo (WIN-WIN). We hebben vervolgens gewoon een uurtje of 4 door de zoo gestruind en onder anderen wat beesten gezien de we de vorige keer hadden gemist. Het weer was veel beter en dat had weer verschillende gevolgen, zo waren er meer mensen (nog steeds niet te veel hoor) en kwamen alle dieren wel naar buiten. In dit geval was het dus niet zo erg maar in de zomer moet het daar echt stampvol zijn. De schattige everzwijntjes? (ze lijken op die in Astrix en Obelix) kwamen we als eerste tegen en als 2e zagen we een Tapir. We begonnen dus met de Afrikaans dieren, dit was anders dan de vorige keer omdat we nu via de achteringang binnen waren gekomen. Het enige ander dat eigenlijk echt de moeite waard is om te noemen zijn de twee vogels (linker foto onder) die hun knieën de verkeerde kant op bogen. Zaten ze daar lekker te chillen in de zon op hun kuiten?? Echt confusing. Na nog even verder gestruind te hebben hadden we allemaal wel weer behoefte om naar huis te gaan en besloten we dus de trein te pakken. ( de rechter foto onder is trouwens bij de Tasmaanse duivel waar we gingen lunchen, die Tasmaanse duivel was trouwens nergens te bekennen (alweer niet)). Dat was wel jammer maar gelukkig hadden we die al wel gespot in Healesville sanctuary. 

​   

Ik had veel dieren beloofd en er komt zeker meer. Omdat Mama en Emiel een "geheim" pakje moesten ophalen in Hawthorn waren Juliette en ik het laatste deel van de trein alleen. Toen Emiel en Mama terug van het station 

naar huis liepen kwamen ze echter een heel schattig klein beestje tegen: een baby possum. Omdat dat ze niet zo goed wisten wat ze ermee aan moesten hadden ze een stukje appel voor het diertje neergelegd en het verder in de kou laten liggen. (okee zo klinkt het heel gemeen maar ik snap het ook wel, possums hebben namelijk giftige klauwen) 's avonds, toen de wijze Daan weer terug was, hebben ze toch besloten nog even te gaan kijken en inderdaad het diertje meegenomen. En is het niet het aller aller schattigste beestje ooit?? Hij was helaas heel er koud geworden en omdat hij natuurlijk eigenlijk nog in de buidel (ja Possums zijn buidel dieren) zou moeten zitten waren de kansen op overleven heel klein. Daarnaast moesten we hem eigenlijk ook melk geven, maar het moest wel possum-melk zijn want ze hebben een lactose allergie, om het uur. We konden dus niet heel veel meer doen dan hem zo warm mogelijk proberen te krijgen. We hebben heel erg ons best gedaan maar uiteindelijk zijn we er niet in geslaagd het beestje te redden, hij heeft de nacht niet overleeft. We hebben wel vaker dieren proberen te redden maar het is ons echt nog nooit gelukt.

Gelukkig kregen we 's middags nog een kans, Juliette had een noisy miner in de Kachel ontdekt! En EINDELIJK een reddingsactie die wel lukt, al was het wel spannend. Het beestje was dit keer niet gewond dus eigenlijk was het ook niet zo heel moeilijk we moesten hem immers alleen maar weten te vangen en buiten weer los te laten maarja als het dan misgaat heb je zo een vogel door je huis vliegen, ook niet ideaal. Maar het ging verrassend goed, ik gooide een handdoek over hem heen en omdat het vogeltje verlamd van angst was kon ik hem n zo oppakken (Door de handdoek) en buiten weer vrijlaten, piece of cake.

De laatst reddingsactie van de afgelopen tijd gebeurde volgens mij ook die middag (druk programma, jaja). Er zat een kraai in de tuin die moeite leek te hebben met bewegen (eigenlijk zat hij gewoon angstig om zich heen te kijken. Het eten dat we hem gaven at hij niet op en omdat we hem liever niet binnen wouden zetten we onze nieuwe vriend onder een stoel (schuilplaats voor de Mackpies en de nacht) De volgende dag zat hij er nog steeds en toen heeft pap hem dus maar naar de dierenarts gebracht. Er bleek iets mist te zijn met zijn ruggenwervel en ook deze reddingsactie is dus weer niet geslaagd...

Woensdag was natuurlijk mijn verjaardag, omdat Emiel 's ochtends volleybal had besloten we de cadeautjes pas 's middags te doen en in plaats daarvan te starten met een lekker ontbijt. Op school had ik een beetje een rare dag en ik voelde me daar dus ook niet echt Jarig. Ik kwam dus thuis zonder dat het extreem als verjaardag voelde. Maar thuis werd alles goed gemaakt, er was een prachtige luxe taart (zoiets heb ik nog nooit gehad) en er waren cadeautjes ;). Een van die cadeautjes was een Fotowalkshop in Melbourne, ik ga met nog 8 mensen en een ervaren fotograaf 2 uur lang door Melbourne lopen om streetart, steegjes en daken (of ervan af) te fotografen. We krijgen als het goed is heel veel tips en ik hoop dus ook echt nog beter te worden hierdoor, ik heb er echt super veel zin in! (dankjewel Harry voor deze tip aan mijn ouders ;) )

De Reddingsacties waren misschien wel voorbij maar er kwam nog een dier aan de beurt. Onze buurman (de enige die ik ooit heb gesproken) had namelijk een volwassen possum gevangen en was zo aardig om die even te laten zien. Hij was ongeveer zo groot als een kat en niet zo schattig als de baby (nog steeds een redelijk hoge schattigheidsfactor trouwens). Eigenlijk waren alleen zijn klauwen niet zo fijn, maar goed. Hij had de possum gevangen omdat er gewoon te veel possums zijn en ze de bomen opeten, das best wel jammer. Er zijn trouwens 2 soorten possums en de ene is beschermt de ander niet, ik weet niet helemaal welke wij gevonden hadden maar deze links was in ieder geval niet beschermt.

Ik heb de week afgesloten met een geweldig toernooi. Samen met Mama mocht ik met een team meespelen op VMUC (victorian mixed ultimate championships), we speelden met een team genaamd Racquet and Disc en we hadden echt heel veel plezier. Het team was super goed maar ook nog eens heel erg gezellig, 's avond hebben we nog wat spelletjes gespeeld. Het viel met wel op dat toernooien hier heel anders gaan dan in Nederlands. Je moet hier veel meer zelf organiseren, eten en accommodatie (das dus bijna alles). Omdat we 4e zijn geworden mogen we eind october ook nog AMUC (nationals) spelen, dat word echt heel gaaf en daar kijk ik dus nu al heel erg naar uit. Het was echt een super weekend maar wel heel erg vermoeiend (voor AMUC zal ik dus nog wel even aan mijn conditie moeten werken...).

See ya later mates,

(oh en heeel binnenkort komt er een update van afgelopen week en dan loop ik (eindlijk) weer bij)