MelbourneExperience en AfterBirthday

Een dagje rondlopen door Melbourne,Frisbee, late verjaardagsgebeurtenissen en een piepklein beetje school.

Ik moet eerlijk zeggen dat ik niet heel veel doe op school (zo schrijf ik nu dit blog in mijn wiskunde les) dat komt voornamelijk omdat er weinig werk word opgegeven en het werk dat word opgegeven al in Nederland behandeld is. Er zijn een paar vakken die wel de moeite waard zijn. Fotografie en PE vergen als enige concentratie en werk. Tijdens Scheikunde hadden we Maandag een excursie, dus ik dacht: nou dan gaan we dus eindelijk wat doen. Niets doen klinkt niet heel erg maar het maakt dat je het gevoel hebt dat je je tijd verspilt en ik ben bang dat ik veel moeite zal gaan hebben om al het werk dat ze in Nederland WEL doen bij te werken. (maar dat is voor latere zorg). Ik had maandag dus die excursie en ik heb werkelijk nog minder gedaan dan normaal. De docent nam de monsters en deed vervolgens ook de proefjes, ik heb gekeken en antwoorden genoteerd. Ik was wel een groot deel van de dag buiten en dat zou je als iets positiefs kunnen zien. 

Ondanks dat ik afgelopen weekend nog VMUC heb gespeeld besloot ik gewoon Albert Park league te gaan spelen. (Je weet wel, die wedstrijdjes die ik elke maandag doe) Het komende seizoen speel ik niet standaard met 1, maar met 2! teams mee. Wat dus betekent dat ik elke week 2 wedstrijden heb. Zo ook deze week. Ik, en mijn benen, waren nog best wel moet van afgelopen weekend en het koste dus ook even om opgang te komen. Eerst wat worpen misgooien en wat schijven laten vallen, niet zo snel rennen en moe zijn na 1 punt. We begonnen met 7 mensen en we moesten dus achterelkaar door spelen en want we hadden geen wissels. Langzaam maar zeker druppelde meer mensen binnen en kregen we dus meer rust, die rust kon ik wel gebruiken want ik mocht meteen erna weer. (met mijn andere team) In dit team heb ik helemaal niet kunnen wisselen want hoewel we 9 mensen hadden hadden we eigenlijk maar 5 mensen die echt konden spelen. We hadden 3 mensen die flink door hun enkel waren gegaan op VMUC en 1 geblesseerde Hamstring. Ook in deze wedstrijd moest ik weer heel erg op gang komen en ook deze (had ik niet genoemd bij de andere) wedstrijd verloren we omdat onze achterstand aan het begin toch te groot bleek.

Dinsdag hadden we, gelukkig, weer Tosti's. (Ik kijk nu al uit naar morgen) En in de Pauze de FINALE van het Netball kampioenschap, aangezien wij (11D) all wedstrijden hadden gewonnen stonden wij daar natuurlijk in. We speelden tegen 11A die de geïmproviseerde halve finale hadden gewonnen. We scoorde steeds om en om met 11A steeds op voorsprong. Toen de tijd was afgelopen stonden we gelijk en eigenlijk betekende dat dat we de titel zouden moeten delen. Een aantal mensen besloten dat niet te accepteren en er werd gespeeld voor een "golden goal". Het team dat als eerste scoort wint de competitie. En je raad het nooit, maar wonder boven wonder won 11D "the underdog" de year 11 Netball competitie 2016! Ik kan me nu dus officieel een Netbal kampioen noemen. En toen ik 's middags thuiskwam was het leuke van de dag blijkbaar nog niet afgelopen want ik had post! (mijn eerste verjaardagspost) Het was misschien iets minder dan een week te laat maar dat geeft niet want post krijgen is gewoon heel geweldig. En naast een lieve felicitatie kaart kreeg ik ook nog een een tour door het Assen waar ik nu als 2 maanden niet geweest ben. Post krijgen is echt heel erg leuk. 

 Woensdagen zijn in het algemeen al mijn favorieten weekdagen omdat ik dan vroeg vrij ben maar deze woensdag was echt geweldig. Samen met papa heb ik de hele dag door het centrum van Melbourne gelopen. We vertrokken 's ochtends (rond een uur of 10) met de trein vanuit Ferntreegully richting Flinderstreet station. De vorige keer dat we in de stad waren (met z'n allen toen) hebben we niet de kans gehad alles te bekijken wat we wouden zien. Een van de dingen die we gemist hadden waren de botanische tuinen, die midden in Melbourne liggen. Om bij de tuinen te komen moesten we eerst door een park lopen, dat op zichzelf ook al heel erg mooi was. De skyline hier links was zichtbaar vanaf onze lunchplek. We zaten in het park aan een watertje, wel naast een groten weg. (die heb ik er op de foto even afgesneden ;) )

Het weer was geweldig en we hadden dus gewoon alle tijd om lekker rond te slenteren. Ik had dus van Sanne een citytour gekregen door Assen en terwijl ik door het park liep bedacht ik dat ik haar elk ook wel een terug kon geven. Het eerste wat ik tegenkwam wat me wel de moeite waard leek om te laten zien was dit MEGA openlucht theater midden in het park. Het was nu weliswaar helemaal leeg maar ik kan me voorstellen wat een geweldige concerten daar worden gegeven. (Oh ik had die tour misschien even geheim moeten houden maar ik hoop wel gewoon dat Sanne niet de trouwe vriendin is die mijn blog bijhoud) Terwijl we lekker aan het verder slenteren waren kwamen we langs allemaal mooi plekken een een van die plekken was een verstopt paradijsje (links op de foto) In een oude mijn was een prachtige tuin aangelegd met een heel mooie waterval (die staat net niet op de foto). Voordat we verder gingen hebben we hier even gezeten om te genieten van de rust, abnormaal midden in zo'n drukke stad als Melbourne. 

Na nog iets van 15 minuten lopen (of een half uur mijn tijdsinschatting vermogen is teleurstellend) kwamen we aan bij een hek: de ingang van de Botanische tuinen. Oh daarvoor kwamen we nog bij dit super schattige koepeltje (rechts). Hier hadden we een prachtige uitzicht over Melbourne en de Yarariver. Papa heeft de foto gemaakt (ik sta er immers op) dus don't blame me dat hij zo scheef is ;) Papa deed wel heel lief zijn best trouwens. Bij dit koepeltje kwamen we trouwens een groepje Nederlands sprekende meiden tegen, super grappig. Papa begon opeens engels tegen mij te praten zodat zij niet door zouden hebben dat wij ook Nederlands waren.

De Botanische tuinen waren echt prachtig en we hebben er uren rondgewandeld. De dieren waren natuurlijk native (voor ons ook gewoon exotisch) maar de planten waren echt super bijzonder, er waren daarnaast prachtige vijvers aangelegd, ik moet er niet aan denken hoeveel tijd het moet kosten om dat allemaal te onderhouden.... Voordat we weer teruggingen richting de stad hebben we nog even een donut gegeten en een Milkshake gedronken. Die Milkshakes waren trouwens veeel te vloeibaar en ijsloos dus dat was een beetje teleurstellend. Uiteindelijk zijn we denk ik rond een uur of 3 pas echt uit de tuinen weggelopen.

We besloten via het oorlogs monument (waarvan ik besloten heb geen foto te plaatsen maar wat wel heel indrukwekkend was) richting het centrum te lopen. Ik had van iemand gehoord dat het beklimmen van "the Eureka skydeck" echt een must was omdat je dan een prachtig uitzicht over Melbourne zou hebben. Dat was dus onze volgende bestemming en omdat we eigenlijk een groot deel van de dag al opgebruikt hadden ook onze laatste. 

In de tram vroegen we wat mensen hoe we het best konden komen bij dit gebouw en daardoor kwamen we ook met een heel aardige mevrouw in gesprek. Zij vertelde ons dat het uitzicht inderdaad geweldig is maar dat het al helemaal aan te raden is om het met zonsondergang te doen. Omdat we niet verwachte ons te vervelen veranderde we inderdaad onze plannen. We besloten wat rond te lopen en te genieten van de straatartiesten terwijl we op zoek gingen naar eten. Eten hebben we uiteindelijk niet echt gevonden maar wel heb ik een heel goed locatie gevonden om een van mijn fotografie uitwerkingen te maken. De Melbourne Bridge. De foto rechts heb ik met mijn digitale camera gemaakt maar als het echt mijn uitwerking word gebruik ik waarschijnlijk de zwartwit foto die ik met een analoge camera van school heb gemaakt.

 Nadat we een tijdje hadden rondgelopen besloot ik dat het onderhand wel tijd werd om de toren te gaan beklimmen. We moesten immers eerst nog in de rij staan voor de toegangstickets en vervolgens nog wachten op de lift. Het zou zonde zijn uiteindelijk toch nog de zonsondergang te missen. Er stonden inderdaad een paar mensen in de rij maar we hoefden niet al te lang te wachten en we hielden dus nog wat tijd over om een rondje te lopen voordat we naar de zonsondergang gingen kijken. De zonsondergang was echt heel mooi en we konden heel erg ver kijken, tot aan de dandenong ranges en de oceaan. (dat is trouwens niet heel gek aangezien we op de hoogste verdieping van het hoogste gebouw in Australië zaten) Na een tijdje hebben rondgelopen en naar het uitzicht te hebben gekeken liepen we richting het station om naar huis te gaan. 

Maar zelf toen we rond 8 uur thuis kwamen was al het leuke nog niet afgelopen. Ik had post! en heel veel post! ik had vanuit Nederland niet alleen 2 hele lieve briefen van Opa en Oma en een brief van Melvyn maar ook nog een pakket vol met cadeautjes en brieven van Marjolein, Amber en Arita :). Het pakket bevatte onder anderen een koala die nu Bennie heet (naar de koala in de dierentuin) THanks you guys your made my perfect day even more perfect.

En ook op dinsdag werd ik nog verrast met een pakketje. Dit pakketje was  heel bijzonder want het bevatte 2 compartimenten: een voor mij en een voor Juul. Zelfs juul werd dus nog een maand na haar verjaardag verwent met een hele stapel nieuwe Donald Duckjes. (Dankje Jette)

Vrijdag was ook het laatste deel van mijn verjaardag aan de beurt: het vieren met vrienden. We hebben niet veel bijzonders gedaan, gewoon met z'n allen pizza eten, kletsen en spelletjes spelen. Het was heel gezellig en we hadden veel te veel Pizza. (nouja beter teveel dan te weinig natuurlijk). Ik heb ze allemaal Nederlands eten laten proeven (al zijn we niet meer toegekomen aan de speculaasbrokken en stroopwafels). De autodrop viel heel goed in de smaak en de borrelnootjes waren "really weird". Toen nog maar een paar mensen over waren hebben we nog even UNO gespeeld terwijl we Maltezers aten. Het was gewoon super gezellig en een goede afsluiting van mijn "verjaardag" als ik het zo mag noemen ;)

Mijn week was echter nog niet voorbij, er was immers nog een weekend. Zaterdag heb ik de hele tijd aan mijn verassing gewerkt en daar kan ik dus helaas (nog) niets over schrijven. (OH verwacht er niet te veel van hoor nu klink het echt heel erg interessant). 

Zondag was nog wel heel leuk. Ik heb (en Emiel trouwens ook) Tryouts, selectie training, gedaan voor het U22 team. Er komt een dames, heren en een mixed team. Omdat we nog heel erg jong zijn in verhouding met de meeste andere spelers hebben we waarschijnlijk niet heel veel kans. Ik heb waarschijnlijk wel iets meer kans dan Emiel omdat ik nou eenmaal ouder ben en in verhouding met de andere dames ook fysiek niet veel minder sterk (bij Emiel is dat verschil wat groter). Ik had alleen heel erg veel pech dat ik halverwege de training, toen ik net op gang begon te komen, iets verrekte in mijn hamstring en daarom heb ik dus de rest van de training niet echt meer kunnen laten zien wat ik kan. Ergens in de komende 2 weken krijgen we de uitslag, wachten dus nu.

Ik merk dat ik in de hele blog niets over Juliette heb genoemd, die was ook niet echt involved in mijn gebeurtenissen, maar heeft wel een beetje pech meegemaakt. Ze probeert al weken met haar "nieuwe beste vriendin" Jenna te logeren en Janna wil dat ook heel graag maar haar ouders lijken niet echt gemotiveerd om het concreet te maken en daardoor is de logeerpartij dus nog steeds niet gelukt. Hopelijk volgend weekend.

Nou dat was dus mijn week en nu loop ik ook meteen weer bij,

See ya later mates!