Frisbee, Jongleren en Kamperen!!

Het begin van onze langverwachte vakantie, Frisbee, Kamperen, wandelen en meer. Een rustig maar zeker prima begin.

Juul en ik mochten maandag en dinsdag weer meedoen met de Bauhaus Holiday club. In de eerste week dat we hier in Australië waren hadden we hier ook aan meegedaan. Wij mochten dus weer 2 dagen Frisbeeën en Craften, mijn rol was dit keer alleen wat anders. Mish had gevraagt of ik me niet als deelnemer maar als “hulpcoach” wou aanmelden. Het hield in dat ik metname bezig was met het helpen van de coaches maar ik heb ook zelf een aantal onderdelen mogen organiseren. Dit was leuk om te doen, maar omdat ik me hier niet helemaal op had voorbereid ging het niet helemaal fantastisch.

Normaal is de Holidayclub allen voor Meisjes maar dit keer had Mish besloten dat op de 2e dag ook jongens welkom waren. (er is namenlijk niet iets vergelijkbaars voor de jongens) Het was voor de jongens natuurlijk super dat ze ook mee konden doen maar ik heb wel wat moppers gehoord van sommige meiden. Ik zag zelf ook wel dat het spel in de potjes heel erg veranderde, de jongens namen veel over en met hun gewaagde worpen gingen ook meer aanvallen verloren. Het verschil was echter niet zo groot dat het onterecht is dat Mish de jongens had uitgenodigd.

Juliette en ik hebben het erg naar ons zin gehad  en het was leuk om een keer in een andere rol te stappen, ook zeker heel leerzaam!! Mish is nogsteeds echt een geweldige coach en de combinatie van Frisbee en Crafts is een gouden recept. Op de Foto links zie je trouwens Juliette die oefent met het Jongleren met haar zelf gemaakte jongleerballen.

Vanaf woensdag zijn we daadwerkelijk op weg gegaan. ’s Ochtends hebben we de auto ingepakt (Ja, een AUTOvakantie) wat ietsje langer duurde dan we verwacht hadden. Maar om een uur of 12 gingen we toch echt op weg naar onze eerste kampeer plek.  Via een nieuwe app op papa’s telefoon hadden we een camping gezocht op de route. De camping lag op een prachtige locatie middin in het bos en was heel anders dan campings in nederland. Je moest online reserveren en er was dan ook geen infobalie, eigenlijk was het gewoon wild kamperen behalve dat er toiletten waren en er bordjes stonden met nummertjes (er waren niet eens afgezetten plekken). Waar ik zelf niet echt blij van werd was het feit dat er alleen droptoilets waren. (een WC die uitkomt op een mega tank en dus niet doorspoelt) Dit is omdat er een gebrek aan water is in Australië maar het stinkt dus wel echt heel erg.                                                                                                    Bij toeval waren er meer mensen op de camping en Juul en Emiel konden meteen aansluiten bij het spelletje trefbal. Daarna werden er nog andere spellen gedaan en Juul heeft nog pigment gemaakt uit stenen met een van de kinderen. (zie foto). ’s Avonds hebben we bij het kampvuur gegeten en zijn daarna allemaal relatief vroeg naar bed gegaan. Het was immers al om 7 uur donker en we waren allemaal ook gewoon best wel moe van het reizen.

Ons basis plan was om donderdag door te gaan naar de Crampians, het gebergte in Victoria. We waren echter allemaal tevreden op deze camping (en hadden daarnaast geen zin om de tent aftebreken en weer opnieuw op te moeten bouwen), en besloten dus de plannen te veranderen.  Nadat we rustig ontbeten hadden zijn we naar een dorpje in de buurt gereden om daar wat extra inkopen te doen. Merredith, zo hete het dorpje waar we uitkwamen, en het was de beste definitie van “the middle of nowhere” die ik ooit ben tegengekomen. Je zou kunnen zeggen dat het dorp ruim was opgezet, en een rustige plek was. Maar behalve de paar Auto’s die zo nu en dan over de grote weg reden was er gewoon niets. De supermarkt, als ik het zo mag noemen, had echter wel alles wat we nodig hadden, en het kleine café op de hoek was ronduit gezellig. We hebben daar dus even genoten van wat drinken en wat lekkers. (En we waren natuurlijk ook heel blij dat we gebruik konden maken van het normale toillet)                                                                                                      Het middag programma was om te gaan picknicken en vervolgens een korte wandeling te maken. Met de auto reden we naar een picknick locatie waarvan mama had begrepen dat er de hoogste dichtheid koala’s zou zijn. Die koala’s hadden we natuurlijk al gezien in de dierentuin, maar ze in het wild spotten is nog wel net iets specialer natuurlijk. (Veeeel specialer trouwens, een groot deel van de natives heeft zelfs nog nooit een koala in het wild gespot!)                                                                              Het picknicken was super leuk en de wandeling ook echt prachtig, maar we waren wel een beetje voor de gek gehouden. Op de kaart stond dat de route die we zouden gaan lopen 3km was een ongeveer een uur zou duren. We wisten dat het geen rondje was en we dus heen en weer moesten lopen maar gingen er domweg vanuit dat de 3km heen en weer was. En toen we er na een uur lopen (en klauteren) nogsteeds niet waren viel dat dus wel een beetje tegen. We besloten wel de wandeling af te maken maar gewoon wat snelller te lopen. Toen we eindelijk bij het eindpunt kwamen moesten we dus wel nog terug, dit ging om een of andere reden veel makkelijker. Binnen een minuut of 20 waren we terug bij de auto en onderweg hadden we ook nog wat leuke diertjes gespot. O.a.  een mannetje en een vrouwtje Bluefarrie (Foto’s boven), kikkers die zich zo possitioneerde dat hun gekwaak heel luid werd (links onder), en een jong vogeltje. Ondanks dat het wandelen dus wat tegen viel was de route wel echt heel erg mooi en heb ik ook echt genoten van het uitzicht dat de kloof ons bood.                                                                                                                                                                                                                 Terug op de camping zag Juliette tot haar geluk dat er een nieuw speelmaatje was aangekomen. Een meisje van 8 en haar vader waren ook op onze camping beland. Samen hebben ze gevoetbalt (ik was ook verbaast), Marsmellows geroostert bij Emiels met zorg gemaakte vuur en een filmpje gekeken onder de fleece deken. Juul had het in iedergeval prima naar haar zin.

Voordat ik afsluit wil ik nog even melden dat de sterren hemel ook echt heel mooi was maar dat ik die helaas niet op de foto kreeg…

Meer van de vakantie volgt dus snel (of staat waarschijnlijk nu ookal op mijn blog)

See ya later mates!! (twee uitroeptekens voor Melvyn ;) )